Home » Arnemuiden

Arnemuiden


In de omgeving van Arnemuiden werd in september 1972 een wegrace verreden op het circuit "De Piet" dat een lengte had van 5700 meter. Het was de bedoeling van de organisatie, Motor Racing Team Zeeland, om er 1973 weer races te organiseren maar zij kregen daar echter geen vergunning meer voor en dus werd er voor 1974 besloten te verhuizen naar een locatie in Kruiningen.

Snelste ronde, 2.20,7 minuten, maakte Piet van de Wal op een Kawasaki met daardoor een gemiddelde snelheid van 145,8 km/u.

Wedstrijdverslag:
Op zaterdag 16 september 1972 werden op circuit „De Piet" tussen Arnemuiden en Veere wegraces om de kampioenschappen in de internationale klassen verreden. Het was de tweede door Motor Racing Team Zeeland georganiseerde wegwedstrijd en de eerste op dit circuit, dat midden tussen de Zeeuwse weilanden gelegen is. Het weer was bijzonder slecht te noemen: het water kwam met bakken uit de hemel of waar het regenwater dan ook vandaan mag komen, en dit laatste opgeteld bij het slechte plaveisel in sommige bochten verhinderde het maken van bijzondere tijden hoewel de prestaties in verhouding tot de gegeven omstandigheden toch zeer goed te noemen waren. Zoals gezegd was ook het wegdek op sommige plaatsen niet honderd procent. met name in de laatste haakse bocht voor de finish, waar het wegdek uit gewone stenen bestond, wat sommige rijders nog al wat problemen opleverde, maar gelukkig ging er niemand onderuit. Om half twee ging de eerste klasse, de 350 cc, van start met direkt op kop Jan van Disseldorp, gevolgd door Nico van der Zande en Henk Klaassen. Lang duurde dit niet want al na één ronde kwam Marcel Ankoné als eerste door en was Van Disseldorp teruggevallen opde derde plaats. Nico van der Zande zat en bleef deze wedstrijd op de tweede plaats. Theo Louwes die een bijzonder slechte start had, lag de eerste drie ronden op de achtste plaats, kwam in de vierde ronde nog op de zevende, maar viel in de vijfde door pech uit. Ankoné passeerde na tien ronden (hoewel het programma er elf aangaf) als eerste de finishlijn, op 700 meter gevolgd door Nico van der Zanden. Na zeer korte tijd ging de 125 cc-klasse van start (de organisatoren werkten het programma in een bijzonder vlot tempo af, waarvoor alle lof heren). Cees van Dongen nam al direct de kop en was daar de rest van de race niet meer vanaf te krijgen, ondanks verwoede pogingen van respectievelijk Jos Schurgers, die terwijl hij op de tweede plaats lag in de vierde ronde uitviel, Aalt Toersen, en Aalt Valstar. In de achtste ronde was Van Dongen al een derde deel van een ronde op Valstar uitgelopen, terwijl Toersen alles in het werk stelde Valstar van de tweede plaats te halen. Het lukte niet waardoor hij op de ontegenzeggelijk welverdiende derde plaats eindigde. Er waren verscheidene uitvallers, voornamelijk door onsteekingsmoeilijkheden vanwege het natte weer. In de op de 125 cc-klasse volgende 250 cc-klasse nam direct na de start Leo Bovee op zijn Yamaha al de leiding en het had niet veel gescheeld of hij werd winnaar in deze klasse. Marcel Ankoné stak wat dit betreft een spaak in het wiel (in figuurlijke zin dan, letterlijk had trouwens niet eens gekund, omdat de rijders i.v.m. het weer en de sterke zijwind beide handen aan het stuur nodig hadden); hij passeerde Bovee in de laatste ronde, hoewel hij aanvankelijk een slechte start had gehad. In de 50 cc-klasse startten er 24 rijders, van wie er gedurende de wedstrijd 5 uitvielen, waaronder Luc Foekema, die in de vierde ronde last kreeg met de inlaatschijf van zijn machine. Theo Timmer behaalde op zijn Nederhorst den Berg's produkt een start-finish zege, Hij liep meteen na de start al uit op Gijsbrecht Bijl' en Nick Leeflang. Deze laatste twee leverden slechts de eerste twee ronden onderling strijd omdat in de derde ronde Gijsbregt Bijl door moeilijkheden terug viel naar op achttiende plaats, maar later na een inhaalrace toch nog kans zag als elfde te eindigen. Ook was er strijd tussen Daleman, Pecht en Van Kessel gedurende de eerste ronden, waaruit Daleman als winnaar (van deze drie dan) uit de bus kwam door als derde te eindigen, achter Theo Timmer en Nick Leeflang. Na het lichtste kwam meteen het zwaarste geschut, namelijk de 500 cc-klasse. Wil Hartog promoveerde meteen na de start tot aanvoerder van de meute, op de voet (of beter gezegd: op het wiel) gevolgd door Piet van de Wal. Hoewel Hartog alles op alles zette om Van de Wal kwijt te raken lukte hem dat niet. Samen liepen zij uit op degenen die druk om de derde plaats aan het bakkeleien waren, Bert Nijland en Jan Kostwinder. Aanvankelijk zat ook Theo Louwes met zijn Kawasaki in de kopgroep maar na twee ronden viel deze al terug op de vijfde plaats. Op 'n paar honderd meter achter hem volgden Jan Rietdijk en Dick van Klooster. Weer een eind achter hen volgden de overigen, nog vrij dicht bij elkaar rijdend, met als hekkesluiter Dick van Wel op zijn Clarijs-Suzuki. Karel Reys' Norton liep niet zo heel erg best waardoor hij zich genoodzaakt zag in de achterhoede te blijven. In de vijfde ronde probeerde hij De Wever nog in te halen. en het zou hem misschien wel gelukt zijn als hij niet in deze ronde uitgevallen was. Na een spectaculair duel tussen Wil Hartog en Piet van de Wal, moest in de vijfde ronde Hartog zijn eerste positie toch prijsgeven. Nog enkele ronden hing hij aan het wiel van Piet van de Wal, maar toen ging Van de Wal toch op Hartog uitlopen en was het definitief bekeken. De altijd weer zeer spectaculaire zijspanklasse leverde ook dit keer een spannend kijkspel op voor de toen nog aanwezige toeschouwers (een groot deel had zich al aan Pluvius overgegeven en was huiswaarts getogen). Ook hier werd druk om de eerste plaatsen geschermd, -met name door de nummers 2 en 26, te weten het duo Steiginga-Kort en Kooy-Vader. Ook het duo Smit-Smit dong nog even mee naar de tweede plaats, maar viel in de vijfde ronde toch definitief terug en eindigde als vijfde. Uiteindelijke winnaar in deze klasse werd het duo Martin Kooy & Rob Vader, een beslist verdiende zege!