Tonnie van Schijndel

NMB vedette zonder allures

De grote NMB-successen hebben aan de mens Tonnie van Schijndel niets veranderd. Hij komt nog steeds als een der laatste coureurs het rennerskwartier binnen en is daarom ook steeds dicht bij de ingang te vinden. Zijn rijstijl kent geen bravour, maar zijn overwinningen in de super-bike klasse zijn des te overheersender. Een eenheid, vormend met de Vos Honda, was de Osse wegracer niet te kloppen en hij reed dan ook regelrecht naar de nationale titel: zijn eerste titel, die hij na 9 seizoenen racen dik verdiende. Want reeds in 1964 begon Tonnie van Schijndel zich aktief met de motorsport te bemoeien. Pas drie jaar later vroeg hij gestimuleerd door broer Harry, die bij de NMB reed een startbewijs aan bij de KNMV en startte in de 350 cc klasse met een Yamaha. Hij racede dat jaar op Zandvoort, Etten-Leur en Hengelo en brak in de laatste race een sleutelbeen. In 1968 startte hij opnieuw in de 350 cc klasse, maar nu bij de NMB. Halverwege het seizoen kreeg hij een Yamaha TD1c 250 cc van de oud KNMV international Kist, waarmee hij in Drempt meteen 2e werd achter Nico v.d. Zanden. Uiteindelijk eindigde hij ondanks het half gereden seizoen nog als 3e het klassement om de nationale titel.

In 1969 reed Tonnie met wisselend succes op de 250 cc Yamaha en een van broer Harry gekregen 350 cc Ducati. Een jaar later was de Osse wegracer het racen beu geworden vooral door de financiële zorgen, die er bij kwamen en verkocht hij zijn machines, schafte zich een bootje aan en ging zeilen. Halfweg het seizoen kreeg hij toch weer heimwee naar de race en kocht opnieuw een Ducati 350. In 1971 zou de doorbraak van Tonnie van Schijndel eindelijk komen. Op een Aermacchi vocht hij met Wil Melis vele sterke rijden op de lange afstand naar voren. In de 24 Uurrace van Oss stuurde hij, samen met Frans Heesen, naar een tweede plaats.

Ommekeer
En dat goede rijden van Tonnie van Schijndel betekende meteen een ommekeer voor hem in de racerij. Er kwam meer interesse van de zijde van sponsors, En ofschoon hij het normale raceseizoen met een eigen Yamaha TR2 uitreed en 2e werd in de 350 cc klasse achter Ferry Graat, maakte hij de duels uit. Maar toen kwam ook zijn — zoals iedereen weet — voltrok zich geweldig furore in de '24 uren van Oss'. Want samen met Harry van der Kruijs bestuurde hij een Honda, die door Peter Vos uit Oss beschikbaar was gesteld. En hiermee reden beide coureurs naar hun eerste grote overwinning. En dat opende perspectieven voor 1973. Peter Vos zette een 970 cc Honda in voor de raceklasse boven 500 cc en stuurman was Tonnie van Schijndel. In het voorseizoen werden uit deze machine alle kinderziekten gehaald en Tonnie reed daarna elke zondag onbedreigd naar - de overwinning. Voornamer nog was natuurlijk het Grote Nummer: de marathon in Oss. Maar daar een materieel drama: de machine bleek het snelste, maar een framebreuk maakte 6 uren voor de zwart-wit geblokte vlag viel een einde aan de overwinningsroes. Toch kwam Tonnie van Schijndel met co-equipier Harry van der Kruijs nog terug in de 6-Uren van Someren, die zij op hun naam brachten.