Nederlandse Motorsport Bond

1949: De start van een tweede motorsportbond

Op 12 februari 1949 werd in Helmond bij Café van Vilsteren de 'Zuid Nederlandse Motorsport Bond' opgericht.

Eerste voorzitter was oud crosser J. Jelsma. 

Bijna iedere club en vereniging in het zuiden van het land had in die tijd de toevoeging Rooms Katholiek, dus werd ook de Zuid Nederlandse Motorsport Bond al vrij snel RKZNMB.

De reden van de oprichting was de onvrede over het toewijzen van crosswedstrijden door de KNMV. Er werden door de KNMV namelijk heel weinig crosswedstrijden aan 'zuidelijke clubs' toegewezen waardoor renners uit het zuiden van het land vaak halve dagen moesten reizen om aan een motorcross deel te kunnen nemen. De infrastructuur was in die tijd nog niet zoals nu. 

Toen de vraag naar meer wedstrijden in het zuiden van Nederland tijdens een algemene vergadering van de KNMV in het Amsterdamse Hotel Krasnapolsky onbeantwoord bleef besloten enkele leden van diverse zuidelijke crossclubs een nieuwe bond te gaan oprichten. Onder de oprichters bevond zich ook Michel van Bokhoven die jaren later als bondsvoorzitter een belangrijke rol voor de NMB zou gaan spelen.

Midden jaren vijftig werd de bond steeds groter. De N.M.B. begon met een aantal van 21 startbewijshouders en groeide gestaag. Later meldden zich veel crossers uit andere provincies. Er sloten zich veel Limburgse clubs aan en later ontstonden er de afdelingen Oost en Noord.

Toprijders van de K.N.M.V. als Jan Clynk, de gebroeders Dirks, Van de Oever, Joep Jansen hebben het metier bij de R.K.N.M.B. geleerd.

Groter gebied

De Zuid Nederlandse Bond begon als een organisatie van een kleine groep Brabantse renners.
AI in de eerste jaren werd het gebied van de Zuidelijke Bond groter. Zeeland, Limburg, Gelderland en Utrecht kwamen erbij. In de Internationale Motorsportbond werden contacten gelegd met België en Duitsland. Later kwam er ook samenwerking met Franse, Engelse en Italiaanse renners. De rennerslijst van de Nederlandse bond telde ten slotte meer dan 100 namen. Vele nationale en internationale wedstrijden werden georganiseerd. Renners van de 'Nederlandse bond' startten vele malen in het buitenland. Het waren echter allemaal wedstrijden, niet onder auspiciën van de officiële K.N.M.V. en F.I.M. (de internationale organisatie, waarvan de K.N.M.V. deel uitmaakt). Zo ontstonden in K.N.M.V.-kringen de termen 'zwarte bond' en 'zwarte wedstrijden'. Termen, die in het algemene spraakgebruik vrij snel zijn overgenomen.

Met de uitbreiding van het werkgebied veranderde ook de naam van de Zuid Nederlandse Motorsportbond. Het werd in 1952 de R.K. Nederlandse Motorsportbond. In 1953 werd de R.K.N.M.B. koninklijk goedgekeurd. Het is te begrijpen dat een koninklijk goedgekeurde organisatie bezwaren maakt tegen de titel 'zwarte bond'. De R.K.N.M.B. had nog een andere bijnaam in het land: de 'liefhebbersbond'. Een naam, die terecht wordt gebruikt. De R.K.N.M.B. kende geen gesalarieerde bestuurders. Het was destijds geheel vrijetijdswerk.

In het voorjaar van 1953 werd Jelsma opgevolgd door Antoon van Bokhoven (foto's).

Onder leiding van Antoon van Bokhoven werd de bond op 22 augustus 1953 koninklijk goedgekeurd.

Antoon van Bokhoven zorgde voor internationale contacten en werkte mee aan de oprichting van een nieuwe internationale motorsport organisatie: de I.M.B. die in 1964 werd omgedoopt tot I.M.B.A..

Na het onverwachte overlijden van Antoon van Bokhoven op 1 mei 1960 volgde zijn broer Michel hem op.

In 1960 stonden er 20 crosswedstrijden op de R.K.N.M.B. wedstrijdkalender.
Daarvan waren er zes internationaal: 18 april Udenhout, 30 april Amersfoort, 8 mei Elst, 26 mei Rhenen, 6 juni Zaltbommel, 7 augustus Baarle-Nassau.

De bond zocht en kreeg ook meer erkenning. Onder leiding van Michel van Bokhoven groeide bond en kreeg ze aansluiting bij NKS en NSF. Aansluiting bij de Nederlandse Katholieke Sportfederatie gaf erkenning binnen de katholieke sportwereld en de Internationale Amateur Motorsport Bond. Het lidmaatschap van de I.M.B.A. maakte het ook mogelijk dat er in het buitenland gereden kon worden.

Het lidmaatschap van de N.K.S. heeft overigens in januari 1962 voor een probleempje gezorgd. Na de bestuursverkiezing bleek dat er drie niet-katholieke bestuursleden in het hoofdbestuur zaten. En dat kon niet volgens de reglementen van de NKS. Een oplossing werd gevonden: hoofdbestuurslid D. Admiraal trok zich terug en werd algemeen-secretaris.

In die tijd verdween ook de toevoeging R.K. uit de naam omdat was gebleken dat de meerderheid van de renners geen rooms-katholieken waren. Ook veel crossers uit de niet-katholieke provincies hadden zich namelijk aangemeld. Dat weerhield de voorzitter er niet van om de algemene ledenvergaderingen toch met de christelijke groet te beginnen. De toevoeging Zuid was ondertussen ook al geschrapt. Midden jaren zestig was de N.M.B. onder de bezielende leiding van Michel van Bokhoven een serieuze opponent van de "Koninklijke" K.N.M.V. geworden.

In 1965 kende de wedstrijdkalender maar liefst 22 wedstrijden, waaronder naast motorcross ook gras- (Ter Aar) en sintelbaanwedstrijden (Baarlo en Geleen) op het programma stonden.


Twee schitterende foto's waarop officials (zoals o.a. Piet Huisman, Frans Beekmans, Wil van Laarhoven, Ben van Kessel, Jean Philipsen en rondeteller van Grinsven) van de afdeling motorcross:


Plaatje van het hoofdbestuur tijdens een jaarvergadering

Kaartje met de complimenten van ...... de N.M.B.

Het bondsburo aan de Vughterweg in 's-Hertogenbosch

Mooi plaatje van de jurywagen met (bijna) achterin Yvon Philipsen en Ria van Erp die de wedstrijdadministratie verzorgde:

Door ontevredenheid onder K.N.M.V. coureurs was de N.M.B. in 1966 diverse malen benaderd om te overwegen ook wegraces in haar programma op te nemen. Op 12 november 1966 werd tijdens een bijeenkomst van het hoofdbestuur van de N.M.B. met het 'Wegrace-Comite' in Hotel Pays-Bas te Utrecht besloten dat de Nederlandse Motorsport Bond wegraces in haar programma zou gaan opnemen. Zo ontstond in 1967 de N.M.B. afdeling wegrace en kreeg Motorclub De Wielewaal uit Reusel de eer om op 2 april 1967 de allereerste N.M.B. wegrace te organiseren.

Begin 1976 kwam er een samenwerking met de K.N.M.V. :


W. AMBAUM ERELID VAN NEDERLANDSE MOTORSPORT BOND

Tijdens de algemene ledenvergadering van de Nederlandse Motorsport Bond is de heer W. Ambaum benoemd tot erelid. De benoeming volgde nadat voorzitter Michel van Bokhoven een voorstel hiertoe aan de vergadering had gedaan en alle aanwezigen met een luid applaus duidelijk blijk van instemming met dit voorstel hadden gegeven. De N.M.B. verleende dit erelidmaatschap uit erkentelijkheid voor het feit, dat de heer Ambaum in 1969 het initiatief nam tot de organisatie van de wegraces van Tegelen, die in de loop der jaren uitgroeiden tot een van de grootste motorsportevenementen in Limburg.



Nu, anno 2017, herleeft de Nederlandse Motorsport Bond op internet:



Dit deelde de algemeen voorzitter, de heer M.J.H. van Bokhoven tijdens de in Den Bosch gehouden algemene ledenvergadering mee. Men beschikt over een eigen bondsbureau waar de heer Van Bokhoven sedert ruim een jaar als consulent in full time dienst de leiding heeft, een korpsgeschoolde bochtencommissarissen, 3 jurybussen, 2 ambulances en een vast medisch team dat tot 4 artsen is uitgebreid.

Teneinde ook de belangen van de coureurs in het oosten en noorden van het land beter te kunnen behartigen, zijn daar speciale districtsbesturen ingesteld. Het ledenaantal bedraagt thans ruim 7000. Ondanks dit groot aantal leden en de aansluiting bij de NKS en de IMBA is de Nederlandse Motorsport Bond er (nog) niet in geslaagd aansluiting te krijgen bij de Fédération International Motocycliste. Hetgeen aldus de heer Van Bokhoven betekent dat NMB-coureurs die grote aanleg hebben bij de NMB in hun mogelijkheden nogal beperkt worden. Om dit op te vangen, heeft de bond aansluiting gekregen bij de Internationale Motorsport Bond, een organisatie waarbij ook bonden uit België, Engeland, Zwitserland en Oostenrijk zijn aangesloten. De heer Van Bokhoven is ook van mening dat de jeugd meer aandacht moet krijgen. Er is voldoende talent, maar het moet in goede banen worden geleid waarbij vooral de begeleiding belangrijk is.


Krantenartikel uit 1969