Home » Henk van Kessel

Henk startte zijn wegrace loopbaan in 1967 bij de N.M.B. met een 5000 Kreidler en pakte direct ook de titel in die klasse. Eind 1968, na diverse overwinningen bij de N.M.B., besloot Henk over te stappen naar de K.N.M.V. en ook hier van hetzelfde laken een pak. Henk won de titel bij de Nationalen in de 500 klasse. In 1970 en 1971 geen titels voor Henk maar zijn prestaties waren wel zodanig dat hij omringd werd door een fanatieke supportersclub. Om nog meer voor Henk te kunnen doen werd de supportersclub opgenomen in de M.S.C. Aldendriel, de organisatie die ook de bekende races te Mill verzorgde en waarvan een deel van de baten aan Henk ten goede kwam. In 1972 kwam Huub van Kessel (geen familie) opdraven met een 125 Yamaha voor Henk en deze stelde Huub voor zijn goede gave niet teleur want Henk won alle races en kon zich aan het einde van het seizoen 125cc kampioen bij de Nationalen noemen.
De resultaten dat jaar met de 'vijftig' waren ronduit slecht maar Henk van Kessel herstelde zich in 1973 voortreffelijk door de titel in de '5Occ klasse Internationalen' te pakken. Daarnaast werd hij nog eens tweede in de klasse 125cc Internationalen achter kampioen Jos Schurgers. Eveneens in '73 ging Henk het Grand Prix werk serieus te lijf en deed dat veelbelovend door in de eerste de beste GP, die op Hockenheim, op de tweede plaats te eindigen achter winnaar Theo Timmer. Op het Zweedse Anderstorp werd hij zesde en op Jarama mocht hij nogmaals het ere-podium op om een derde plaats te vieren én een vijfde in het totaalklassement voor het WK. Met de 125 Yamaha reed hij slechts enkele wedstrijden, maar hij wist zich twee keer bij de top tien te plaatsen. Nog steeds dat zelfde jaar was Jan de Vries wereldkampioen geworden, zoals u weet zijn tweede WK titel en Jan besloot een eind aan zijn racecarrière te maken en zich alleen nog bezig te houden met het sleutelen aan de Van Veen Kreidler racers en het begeleiden van de rijders. (Een taak waarvan Jan de Vries zich overigens zeer succesvol heeft gekweten). Kreidler Importeur Henk van Veen moest dus op zoek naar een nieuwe topcoureur en wederom bleek hij goed in het maken van de juiste keuze; het werd, mede door zijn prima prestaties in '73, het veelbelovende jonge talent Henk van Kessel. Op Clermont-Ferrand 1974 kwam de vuurproef voor Henk op de ex-Grand Prix racer van Jan de Vries en het was duidelijk aan Jan te zien dat ie toch wel een beetje pijn had van zijn beslissing om met het racen te stoppen. Henk zelf kampte met heel andere problemen. Hij was zichtbaar flink zenuwachtig. Welke technische problemen zijn er zoal niet op te sommen die roet in het eten kunnen gooien? En dan de druk van het feit dat vrijwel iedereen verwacht dat je met de (bewezen) supermachine meteen 'even' de eerste plaats pakt... Er zijn niet zoveel coureurs, Agostini uitgezonderd die met meer dan een halve minuut voorsprong over de finish komen in de eerste de beste GP van het seizoen, maar in dit geval overkwam het dus Henk van Kessel die gevestigde namen als Kunz, Buscherini, Rittberger enz. royaal achter zich liet. Wij hebben vanaf 1959 zo'n 500 races om het wereldkampioenschap gezien, maar in die periode werkelijk nog nooit iemand zo verbaasd zien kijken vanwege het feit dat ie Grand Prix winnaar werd, Nürburgring 1974. Henk was inmiddels weer op aarde teruggekeerd en ondernam zoals zovelen een tevergeefse reis naar de 'Ring' want alle solo toprijders staakten vanwege de gevaarlijke situaties aldaar. Dat de uitslagenlijst namen vermelde die niet of nauwelijks van invloed waren in de GP puntentelling is wel duidelijk. Ter verontschuldiging kan vermeld worden dat de winnaars, allen met de Duitse Nationaliteit, uiteraard landelijke sponsor verplichtingen hadden, vandaar.... winnaar; 50cc Emmerich/ Kreidler, 125cc Reitmaier/Maico, 250+350cc Kassner en de Czihack/Yamaha. Alleen de zijspanklasse schijnt bij dit soort problemen onschendbaar te zijn en niemand meer of minder dan het duo Enders/Engelhardt scheurden rustig door op weg naar hun zesde wereldtitel. Op Imola ging de zege wederom naar de combinatie Kessel/ Kreidler en om de feestvreugde te verhogen werd Henk geflankeerd door Jan Bruins op de tweede plaats, Buscherini werd derde.

 

TT 1974. Vroeger maakte Jörg Muller de Van Veen Kreidler snel, nu echter had hij de Kreidler van Herbert Rittberger fors onder handen genomen en dat was op de rechte stukken duidelijk te zien. Henk moest Rittberger langs laten en tenslotte genoegen nemen met de tweede plaats. Landgenoten Bruins, Huberts, Draag en Kooyman eindigden respectievelijk op de derde, achtste, negende en tiende plaats. Vijf Nederlanders bij de eerste tien, kom daar tegenwoordig nog maar eens om. Eigenlijk moeten ze iedereen die meegewerkt heeft aan de afschaffing van de 50cc klasse alsnog eh.... Hm, Iaat ik maar niks meer zeggen, maar u begrijpt mijn gevoelens omtrent het verdwijnen van de grote kleine klasse....... Een week later op Spa werd het wederom een tweede plaats, nu echter achter Gerhard Thurow, oorzaak; een klein foutje in de pit-strategie bij Kreidler, Henk die daardoor meende in de laatste ronde te zitten paste zijn 'geheime wapen' toe in de hairpin van La Source, door bij Thurow binnendoor te steken maar er moest nog een ronde extra afgelegd worden en in de verwarring kon Henk de onverhoeds opgelopen schade niet meer herstellen. Op Anderstorp kon Henk de lastpakken Rittberger, Zeebroeck en Thurow weer goed van zijn lijf houden en weer eens de volle buit binnenhalen. Op Imatra ging de zege naar Zeebroeck, Henk scoorde geen punten door een aantal tegenslagen zoals daar zijn: Montage van een verkeerde bougie, Jan de Vries die de pos niet in mocht door een overijverige official, een beslaand vizier en tenslotte een val.... Een en ander maakte de altijd vriendelijke Henk zo woest dat hij volgens het systeem 'alles of niets' de laatste drie GP races op Brno, Opatija en Barcelona in ging. Het werd (gelukkig) alles want hij won dit laatste trio en Henk van Kessel werd wereldkampioen! Voor het Van Veen Kreidler Racing Team betekende dit zelfs de derde wereldtitel!
Henk van Kessel zou dus de prestaties van zijn jeugdidool, de Japanse 50 en 125cc Suzuki rijder Yoshimi Katayama, niet alleen benaderen maar ook over-treffen. Lang voordat Henk zelf aan het race begon had hij grote bewondering door de fraaie vloeiende stijl van de Suzuki coureur die o.a. de 50cc TT van '67 won. Dat verklaart ook het vreemde teken dat Henk vele jaren op zijn helm droeg, dat is nl. overgenomen van Katayama die afkomstig is uit een Japans vissersplaatsje en op zijn helm een anker plaatste met daar doorheen gevlochten een dierenriem teken. Helaas werd Katayama nooit wereld-kampioen (wel ene Takazumi Katayama) en Henk wel, het ideaal dus voorbijgestreefd! Evenals in 1973 werd Henk in 1974 vijfde in het wereld-kampioenschap op de ex-Schurgers Bridgestore. In 1975 werd Henk in de 125cc klasse zevende in het WK met de 'AGV Condor', deze eigenbouw was voorzien van een zes-versnellingsbak (Yamaha) die een beter resultaat moest opleveren dan de vijf-bak van Bridgestore. Het jaar daarop in 1976 met de 125 Condor een vierde plaats in het WK door o.a. drie podiumplaatsen. In 1977 verdween Henk uit het GP beeld maar werd wel bijgeschreven in de F.I.M. annalen als houder van twee wereld-snelheidsrecords.

1978
Henk weer even in beeld met behulp van de Sparta, een Kreidlerblok met een geheel eigen carter op verzoek van Sparta.
Met dit knalgele apparaat klom Henk in Brno toch weer eens op het podium voor een derde plaats.
1979
Henk bereikt met de 5Occ X16, een motor van Aad van Exel, een zevende plaats in de WK ranglijst door o.a. de gedeeltelijk geboycotte GP van Spa te winnen.

De Henk van Kessel story loopt ten einde, toch blijft hij hardnekkig doorgaan met zijn pogingen bij de top-tien GP wegraces te blijven.
Wij sommen even in telegramstijl voor u op:
1980: 50cc X16 in het WK met o.a. een derde plaats op Jarama, 125cc MBA zestiende in het WK.
1981: 50cc Kreidler, zevende in het WK door tweede plaatsen op Assen, Spa en Imola. 125 EGA gedeelde twintigste plaats met Noblesse in het WK, zesde op Hockenheirn als beste resultaat.
1982: Slechts één WK puntje in de 5Occ en één in de 125cc klasse.
1983: 125 MBA, zeventiende in WK door in vier GP's enkele punten te pakken.
1984: 80cc HUVO Casal, elfde in het WK, met een tweede plaats op Jarama. 125cc MBA, negentiende in het WK.
1985: 80cc HUVO Casal, achtste in het WK, podiumplaats op Le Mans; derde!
1986: 80cc Krauser, op Hockenheim werden dat jaar twee GP's verreden, Henk scoorde twee plus drie puntjes, daarna was het over met de actieve GP carrière van Henk van Kessel.

Met zeven GP overwinningen schaarde Henk zich toch wel in het rijtje van de hele grote jongens, want o.a. wereld-kampioenen als Carruthers, Ekerold, Lorenzetti, Sarron, Schneider en Uncini staan ook te boek als mannen die zeven keer maximaal scoorden op het moment dat Henk met racen stopte. Na vele jaren van stilte blijkt Henk nog niet helemaal voor de wegrace liefhebbers verloren, want inmiddels wordt er in Mill driftig gewerkt aan het restaureren van lichte wegrace machine's. Een en ander in samenwerking met Ton van Deutekom te Lexmond die samen niet steun en toeverlaat Hans van Kleef druk doende is om een 50cc museum te openen.