Home » Hans Hutten

Hans Hutten

Slechts één 750 Laverda SFC - racer in Nederland

Coureur H. Hutten werd uitverkoren

De bekende motorcoureur Hans Hutten uit Apeldoorn werd door importeur Riemersma te Oirschot uitverkoren om op de enige supersnelle 750 Laverda SFC racer in Nederland te rijden. Hutten reed met deze supersnelle racemachine in de ongelimiteerde klasse. Hij nam ook deel aan alle wedstrijden van de Nederlandse Motorsport Bond.



Hans won bij de N.M.B. maar liefst 103 wedstrijden.

Hans was de meest gelauwerde motorcoureur van de Nederlandse Motorsport Bond

Hij werd kampioen in de 500 cc klasse in 1967, 1968, 1969, 1970, 1971, 1973 en 1974.

In de ongelimiteerde klasse werd hij kampioen in 1970. In 1971 werd hij kampioen de klasse boven 500 cc.


In de nacht van de 24-uur race van Oss in 1975 ging het helaas mis.

Kranten meldden daarover het volgende:

De Telegraaf, 23 juni 1975:

De tragische dood van Hans Hutten tijdens de 24 uursrace van Oss heeft in motorsportkringen veel deining veroorzaakt. Hutten, die zaterdagnacht volgens officiële verklaringen door een vastgelopen machine verongelukte, was enkele jaren geleden door artsen van de Koninklijke Nederlandse Motorrijders Vereniging afgekeurd wegens gedeeltelijke blindheid en een verbrijzelde voet, maar vond daarna onderdak bij de Nederlandse Motorrijders Bond. De medische staf van de NMB achtte hem volledig in staat de racesport te beoefenen. Ondanks zijn handicaps ontwikkelde Hutten zich tot een der topmensen van de NMB. In 1971 won hij de 24 uur van Oss en verder behaalde hij een aantal titels in de 500 en 750-cc klasse. 

Géén vastloper, zoals de NMB in eerste instantie officieel meedeelde, maar een stuurfout heeft Hans Hutten in Oss het leven gekost. Vice-voorzitter van de Nederlandse Motorsport Bond, Maan Coumans: „Hans Hutten heeft bij het ingaan van een rechtse flauwe bocht een strobaal geraakt. Hij probeerde nog de bocht goed uit te komen, maar ramde over een lengte van circa twintig meter de rijen strobalen naast het circuit. In de ontstane stofwolk kon de achter hem rijdende Engelsman Smith de gevallen Hutten niet meer ontwijken en reed over hem heen".

Volgens Coumans is een ingedrukte borstkast de oorzaak van Huttens dood. Maan Coumans staat niet aIleen met zijn bewering. Mr. Verstappen de juridische adviseur van de NMB staat volledig achfer hem. Ook hoofdcommissaris Versteegh van de politie in Oss bevestigt de mening van Coumans.

Dood motorcoureur Hans Hutten (35) roept vragen op

De motorcoureur Hans Hutten, die in de nacht van zaterdag op zondag tijdens de 24-uursrace van Oss is verongelukt, is enkele jaren geleden door artsen van de KNMV ongeschikt bevonden aan wedstrijden deel te nemen. Hutten was blind aan een oog, terwijl voorts zijn rechtervoet verbrijzeld is geweest, zodat deze de normale functie nog slechts voor dertig procent kon verrichten. De secretaris van de Koninklijke Nederlandse Motorrijders Vereniging Van Egdom: „Hutten is door neutrale artsen, die voor ons werken, afgekeurd." hij was 35 jaar. Hans Hutten - woonachtig in Borculo en pas getrouwd - vond onderdak bij de Nederlandse Motorrijders Bond, de N.M.B., die door de internationale federatie (FIM) niet wordt erkend, omdat per land slechts één vertegenwoordigende organisatie mag optreden. Voor Nederland is dat de K.N.M.V..
Hans Hutten werd daarentegen nog vrij recent door keuringsartsen van de N.M.B. in staat geacht aan motorraces deel te nemen. N.M.B.-voorzitter Van Bokhoven: „Uiteraard hebben wij ook elk jaar onze keuringen. Hans Hutten had een lichte oogafwijking. Hij is voor het laatst gekeurd in het Radboud-ziekenhuis van Nijmegen door een team van zeven artsen. En toen werd hij geschikt bevonden voor de racerij." Ondanks zijn handicaps bleek Hutten uiterst succesvol. Hij behaalde een aantal nationale titels in de 500 en 750cc-klasse en won in 1971 de 24 uur van Oss. Ook ditmaal behoorde Hutten, rijdend met de Duitser Wolfgang Dworacek, tot de favorieten, Hutten was 's nachts om half drie aan de leiding gekomen, doch kort erop verloor hij bij een snelheid van 170 kilometer per uur de macht over het stuur. De coureur sloeg tegen 'n met strobalen „beveiligde" boom en overleed ter plaatse wegens een ingedrukte borstkas. Voor de organisatie was het ongeluk aanleiding de race te staken en zich te beraden over voortzetting. Nadat het wegdek van olie was ontdaan besloot men verder te gaan; mede op advies van de politie, die in eerste instantie oordeelde dat het ongeluk niet te wijten was aan onveiligheid van het circuit, doch aan een mechanisch defect. Het voorlopig onderzoek bevestigde gisteren deze laatste diagnose. De hoofdcommissaris van politie te Oss, de heer Versteegh: „Er is een onderdeel gevonden, enkele tientallen meter voor de plaats van het ongeluk. Dit onderdeel, de drijfstang, zou wijzen op een vastloper. Voorlopig houden wij het erop dat dit de oorzaak van het ongeluk is." Het staat vast dat Hutten de nacht van vrijdag op zaterdag heeft besteed aan het sleutelen aan zijn machine, zodat hij in bijna 48 uur niet heeft geslapen. De Engelsen Whapshott en White werden door de over het circuit slingerende Muyen-Honda van Hutten van het circuit gedrukt en werden uit voorzorg naar een ziekenhuis vervoerd. Omdat hun blessures zich tot ontvellingen bleken te beperken, werden zij korte tijd later ontslagen. De 24-uursrace van Oss was op dat moment, na een onderbreking van twee en een half uur, al weer in volle gang, Winnaar werd uiteindelijk het team Tonnie van Schijndel-Rudie Krebs, rijdens op een Vosonda 1003 cc. De burgemeester van Oss, de heer L. F. W. Jansen. toonde zich na afloop erg ingenomen met het welslagen van 't evenement en verklaarde dat ook volgend jaar de 24-uursrace in elk geval door moet gaan.

De ter plekke dienstdoende bochtencommissaris Herman Austen uit Vaals: "Toen Hutten aankwam was er geen andere coureur op het traject. Als die Engelsman dat beweert, dan liegt hij. Hutten kwam in aanraking met de rechts van de weg staande strobalen. Hierna slingerde hij naar links en botste daar tegen de geplaatste muur van stro. Daar viel Hutten van zijn motor. Door stofwolken en rondvliegzend stro kon ik verder niets meer zien. De aanstormende Engelsman en de Belg Exelmans kwamen volgens mij ten val, omdat zij de motor van Hutten niet konden ontwijken. AIle renners werden daarna afgevlagd. Het wegdek was namelijk een grote olie- en benzinevlek".

Twijfels
„We willen aan alle twijfels een einde maken", aldus vice-voorzitter Coumans. Een ding is echter zeker. Het ongeval roept nog altijd de nodige twijfels op. De houding van de NMB vlak na het ongeluk was hoogst merkwaardig. De aanwezige journalisten werden met valse informatie opgescheept. Want het was duidelijk dat er geen sprake kon zijn van een vastloper. Dat is zo te constateren. De machine van Hutten werd echter razendsnel door de politie in beslag genomen.

Dubbel spel
En achteraf blijkt waarom de NMB zo'n dubbel spel speelde. Hans Hutten werd enkele jaren geleden door de KNMV afgekeurd als racer. Oorzaak: een slecht oog waar hij bijna niets meer mee kon zien. Bij de NMB werd Hans Hutten door de artsenstaf van de bond wél goedgekeurd en kreeg een licentie. Volgens de keuringsarts dr. Vioen uit Berkel-Enschot en de aan het Nijmeegse Radboudziekenhuis verbonden dr. Block was het oog geen reden om Hans Hutten af te keuren. Dr. Vioen: „Hoewel Hutten toen niet door mij gekeurd is blijf ik volledig achter mijn collega's staan"., En dr. Block: „Hutten is door ons tijdens races geobserveerd. Wij konden niet ontdekken dat hij gehandicapt was. Door de jarenlange ervaring die hij als coureur had kon hij afstanden net zo goed schatten als een coureur, die deze handicap niet' heeft". Beide doktoren waren niet op de hoogte dat Hutten door de artsen van de KNMV afgekeurd was. De algemene secretaris van de KNMV, van Egdom: „Wij zijn in deze zaak genoemd, maar willen er niets mee te maken hebben: Wij erkennen de NMB niet. Het is wel juist dat Hutten door ons afgekeurd is". Van Hans Hutten had men geen stuurfout verwacht. De coureur uit Borculo stond bekend als een ervaren stuurman. Henk Sanders hierover: „Hans maakte nooit een fout. Ik reed graag achter hem. Ik was jaloers op zijn stuurkunst. Dat hij door een oog niets zag, was mij niet bekend. Maar dat heeft met het ongeluk niets te maken. Op de plaats waar hij crashte had ik ook altijd moeilijkheden. Hij heeft zich misrekend. Dat is hem noodlottig geworden".


Meer over Hans Hutten en de N.M.B. wegraces leest u in het boek N.M.B. WEGRACES 1967-1981 dat door Mari van Kasteren is geschreven en veel herinneringen uit die tijd weer naar boven haalt.