INTERVIEW BERT STRUYK "GRAND PRIX DUUR"

Vorig jaar was dat anders, Struyk acteerde toen zeer wisselvallig op de Nederlandse circuits, sprak over stoppen, bedacht zich en wilde weer in de 500 cc klasse rijden. Hij kocht de Suzuki van Albert Siegers, maar kan die nu weer op stal laten staan. Samen met Johan van de Wal gaat hij de Honda-Nederland endurance machine bemannen. In '79 reed Struyk incidenteel endurance, een keer in Assen en een keer op de Nürburgring, waar hij samen met Harry van de Hout zevende werd achter Van de Wal-Van Schijndel. Achteraf blijkt dat een van de fijnste races te zijn geweest voor de man uit Zaltbommel in '79.

De omschakeling naar het lange afstands racen betekent ook dat Struyk de 250 en 350cc klassen laat vallen. 'Daar was ik finaal op uitgekeken,' zegt hij. 'Van origine door mijn lichaamslengte en gewicht ben ik 500-rijder geweest, op dat ding van Piet Geluk.' Om zijn woorden kracht bij te zetten schiet Struyk naar de kast, pakt de foto-albums en toont hèt bewijs, de kleurenfoto's van zichzelf op de Piet Geluk-Yamaha. Het jaar was 1975. 'Maar ja, daar kreeg ik een beetje onenigheid mee. Hij ging niet met de tijd mee en ik wel. lk kocht een 350 mono, en dat was een wezenlijk verschil met de Yam 500. Maar in ieder geval na die tijd met Piet Geluk ging ik met andere mensen in zee. De keuze was of 500 of 250 en 350. Toen was ik echt in opkomst, ik wilde zoveel mogelijk rijden en daarom nam ik de 250 en 350. Dat is nog maar drie jaar geleden. lk was begonnen met het idee: nou maar eens kijken hoe ver ik in deze klasse zou komen. Het ging hartstikke goed. De resultaten weet je: in het seizoen '78-'79 kampioen in de 250 en tweede in de 350. Maar . . . eh . . het spreekwoord is gewoon zo: het is gemakkelijker kampioen te worden, dan te blijven. lk heb er alles aan gedaan om dat te blijven. Maar door het kampioenschap kom je op de grading list. lk ging vorig jaar die GP's rijden. lk moest alles zelf doen, motorafstelling, gearing. Uiteraard met mijn trouwe monteur Bertus Koren. In ieder geval, ik kon dat gewoon niet bolwerken. Het ging dus de mist in met de nodige financiële gevolgen en mentale tikken. ,Op de GP heb ik financieel bijna mijn nek gebroken. lk ben er gewoon mee gekapt. Daarna ben ik me gaan concentreren op het Nederlands kampioenschap en de internationale wedstrijden. Daar heb ik nog wat kunnen verdienen.' Aanvankelijk ging het Struyk niet slecht af in de Nederlandse races, maar in april en mei kwamen de Grand-Prix-wedstrijden. In Oostenrijk werd Struyk vijftiende en optimistisch trok hij naar Hockenheim. Struyk: 'Daar had ik verkeerde benzine. Hij ging steeds kapot. Ken je Hockenheim, die snelle bocht achterin het bos? Daar ging ik af. lk duik erin, hand aan de koppeling, ik ga accelereren, heb de hand van de koppeling en hij slaat vast. lk denk, nou, nou. Een paar daarvoor waren we al met de witte wagen weggebracht. Maar ja, ik had helemaal niets gebroken. lk denk: zo, een motor afgeschreven. De laatste training, ik zal het nooit vergeten, dat was alles of niets. lk rij anderhalve ronde en vast. Te laag octaangehalte in de benzine. Achteraf hoorde ik dat ieder zijn eigen benzine meebracht. Weet ik veel. lk pakte gewoon de benzine bij de pomp. Typisch iets dat ze de concurrentie niet wijzer wilden maken. 'Maar ja, niet getreurd, toch naar Italië vanuit Duitsland. Een motor plat en geen onderdeel meer. En de schrik in de benen na al die vastlopers. Oh man, ook effe langs Stuttgart bij Hoeckle voor een krukas. Naar Italië, krukas erin, en toen bleek-ie verkeerd te zijn. Had ik nog niets. Nou, na veel plussen en minnen en veel zoeken kreeg ik een krukas en cilinder van Chas Mortimer. Dan ga je trainen, maar hij stond steeds te rijk. Dus ik kwam aan het eind van het liedje een paar tienden tekort om erbij te zijn. Maar de 350 race werd voor de 250 gereden. Je begrijpt wel, in de 350 gaan er wel een paar op hun snuit. Er vielen gaatjes en ondanks veel proberen van Kees van de Goorbergh - nou, die heeft gewerkt - lukte het niet. Dus voor spek en bonen naar Italië.

'Kwamen we terug. Mijn vader was ziek geworden, wat ik me echt aantrok - hij is trouwens pas overleden - en toen zeiden ze: zie je wel, straks krijg jij ook nog wat. Toen lukte het gewoon niet meer.' 'Toen ben ik van Jan Muis naar Roel Massink gegaan als manager.

Die Roel Massink heeft mijn seizoen nog goed gemaakt. Dat is een heel plezierige vent om mee samen te werken. De eerste rit, die ik met hem maakte was naar Portugal. Ha, dat was ook zo mooi. Hij belde me op en zei: hé Bert, heb je nog zin voor een raceje in Portugal? - Wat levert het op? - $ 1500 voor een start. lk zei: regel het maar. Jan Muis sprong uit zijn vel toen hij dat hoorde. Het zal wel 1500 esquado's zijn, zei hij, dat heeft het zelfde teken. Maar het bleek echt 3000 gulden.' Jan Muis zei: als je dat gaat doen, hoeft het voor mij ook niet meer. Dus ik wist waar ik aan toe was.' 'Portugal was trouwens een anti-climax. Bijna het hele seizoen is vergald door een verkeerde krukas. De krukas was wel goed recht en toch brak ie steeds. Dat was mijn reserve krukas en steeds gebeurde er iets waardoor hij voor de race in mijn motor zat. Bert Struyk reed daar op kop. Zeven van de tien ronden gedraaid - ik was in duel met Grau en Ángel Nieto, die er toen zo hard afliep, op die fabrieks Derbi's - huppelakee, ging de rotor eraf. Nou, toen heb ik die krukas in een hoek gedonderd. lk ging eigenlijk voor niets naar Portugal.' Vorig seizoen kon je aan Struyk merken dat het niet lekker draaide. Een paar keer zei hij dat hij net zo hard reed als anders, maar dat de rest net even harder ging dan hij. 'Dat is de ontwikkeling van de tijd', zegt hij nu. 'Het is een mentaliteitskwestie. lk ben verstandig genoeg om met mijn 31 jaar te weten dat ik niet meer kan bijleren en zo. De jongeren hebben me twee jaar als voorbeeld gehad en op een gegeven moment gaan ze je passeren.

Struyk stak zijn nek ook niet meer zo ver uit. In Alkmaar kwam hij hoofdschuddend naar de pits na het duel in de 350 cc klasse met de als een 'gek' tekeer gaande Jack Middelburg. Struyk: 'Oh, jonge jonge, ik had van Jack kunnen winnen. Maar hij wilde gewoon niet verliezen en zeker niet van mij. Nou, hij ging achterin wel zo vreselijk in de fout. Toen heb ik bewust afgenokt. Dan maar weer een tweede plaats. Halverwege de laatste ronde accelereer ik de mijne naast die van Jack. lk wilde hem ih die snelle knik daar uit de slipstream pakken. Maar wat doet die gek nou, die ging die knik te vroeg in, in de berm met 200, komt slippend weer de weg op en ik zit al in de ankers, en weg was ie. lk had het al bekeken daar. lk bedoel, ik heb met Boet wel eens samen getraind in de 350. Hij had tijd voor een geintje. Maar Jack! Bijvoorbeeld in Alkmaar zaten we in de race naast elkaar en ik wilde zwaaien, maar hij zag niets, alleen het rempunt. Buiten dat kan ik ontzettend goed met Jack opschieten, ho effe. Jack is trouwens ook mijn teammaat in de 6 uurs-race van Assen geweest. lk mocht het eerste trainen, dat is mijn geluk geweest. Dat ding stuurde zo gek. lk zei toen tegen hem: rustig aandoen, dan kunnen we straks kijken wat het is. Maar dat hoefde niet meer, hij had hem binnen twee ronden total loss.

'In Hengelo zag ik het ook aankomen dat het helemaal fout ging. Er konden vijf man kampioen worden (in de 250cc klasse-AvP). Het resultaat was dat Schouten en Van Kasteren in botsing kwamen. Gilze-Rijen was ook een typische race. Daar reed je de eerste ronde net zo goed tweede en de laatste vijfde. Bij mij was het toevallig vijfde. Rob Punt en Nooteboom kwamen gunstig uit de slipstream. Dan maar vijfde. Je wordt liever derde dan vijfde, maar als ik
weet dat ik goed gereden heb, ben ik tevreden. lk eet er geen snee minder om.' 'lk vind van afgelopen seizoen dat als je je zo kunt handhaven dat je de laatste race nog kampioen kunt worden en tweede wordt, dat het geen reden is om ontevreden te zijn. Voor hetzelfde geld hapert er iets bij Klaas Hernamdt. Maar die heeft het wel verdiend, die jongen heeft plannen en ik niet meer.'

'lk heb altijd graag 500 gereden. lk neb een Suzuki aangeschaft. Nou, dus oké, we gaan aan het nieuwe seizoen werken. Heb de bus van Appie Zwart van Jister-racing in bruikleen. Dus alles is in volle gang voor het seizoen '80. Krijg ik telefoon van Roel Massink: welke klasse ga je rijden? - Dat weet je toch, 500 en misschien endurance. Hij zegt: ja, ik zal je precies vertellen hoe het in elkaar zit. lk ben met Valvoline in onderhandeling en die had geen interesse meer in Bert Struyk omdat je met Johan (van de Wal) zou rijden. - lk weet van niets. Maar, zegt Roel in een ander telefoontje, zou het niets voor jou zijn. Diezelfde avond kwam Johan hier en
toen is het beslist. Er werd gezegd dat Bert Struyk wel de ideale partner voor Van de Wal zou zijn, ook lang. zo is dat gekomen.' 'Voor mij was het een hele beslissing. Slapeloze nachten. lk had de keus: alles zelf doen of in een fabrieksteam met mijn taak als coureur. In overleg met de supporters heb ik het gedaan. Die zeiden ook: je bent gek als je het niet doet.' Zoals het er nu naar uit ziet blijkt de Suzuki 500 stilstaan, want zegt Struyk: 'Je moet wel denken dat Honda 1,5 ton erin steekt en op een ander merk zou je je been breken of zo. lk ben nu helemaal Honda-man. Jasjes, petjes. Dat mag je er ook bijzetten, dat de sponsoring menselijk geregeld is, gewoon als vrienden onder elkaar. 'Het is een nieuwe uitdaging. lk onderschat het ook helemaal niet wat ik nu ga doen. Kijk, dit jaar wordt er gewoon niets aan het toeval overgelaten. lk dacht ook dat mijn conditie 100% goed was, maar sinds ik met Johan aan het crossen ben, kom je er wel achter. lk stapte bij die lange - zo noem ik hem dan - in het bakje en na een halve ronde lag ik eruit. Weer erin, halve ronde, bom, weer eruit. Van Honda heb ik ook een 250 crosser gekregen. Crossen is een ideale training voor de race. De spieren die vermoeid raken in de race, raken
nu òververmoeid.'

De omschakeling van Struyk naar het endurance racen betekent ook dat zijn optredens op Nederlandse circuits beperkt zal blijven. 'lk heb altijd stevig mijn mond dichtgehouden' zegt Struyk als we het over de vaderlandse circuits hebben. 'Ja waarom, waarom. Als je over de circuits gaat kankeren, begin je aan een discussie waar geen einde aan is. lk wilde toch racen, dus dan moet je naar de circuits, die er zijn. lk heb me goed aangepast. lk heb er zelf voor gekozen, voor die racerij. lk ben zat op de grond gevallen, maar heb nooit iets gebroken. lk heb me al die jaren voor ogen gehouden, dat als ik een stomme fout heb gemaakt, waardoor ik een paar ledematen breek, ik stop. Dat hou ik me nog voor ogen. Het liefst rij je natuurlijk op Assen.
Mijn mening is gewoon: het zijn gevaarlijke circuits. Dat heb ik dondersgoed in de gaten, maar ik pas me zelf aan. Met het gevolg dat ik ook vaak geen eerste word. 'Tolbert bijvoorbeeld dit jaar was helemaal een lachertje van de eerste orde. Dat was het stomste circuit dat ik ooit gereden heb, vier haakse hoeken naar links. 't Was zo kort. Op haakse hoeken remmen, hoekje om en gasgeven. 't Was gewoon een blokkie om. Dat kunnen we hier in de nieuwbouw ook. Het was daar zo dat ik aan jongens, die ik normaal helemaal niet zie, mijn handen vol had. Hoe moeilijker een circuit, hoe meer je je verstand moet gebruiken. De begaafde rijders komen dan naar voren. Dan krijg je de afscheiding. Op een circuit met vier haakse hoeken hoef je maar vier keer na te denken. Dat kan iedereen'. 'Ga maar eens het kleine circuit van Assen rijden. Dat is het moeilijkste van Europa, dat ik gereden heb. Maar op zulke vierkantjes rijden ze allemaal in de rondte. lk kwam daar en kreeg wel zo'n desillusie. lk had die mensen gesproken in Amsterdam. Ze hadden gezegd: Bert, een circuit voor jou. lk had grote verwachtingen. Maar de moed zakte me in de schoenen. 'Terug naar Europees niveau. Wat is nu eigenlijk het verschil tussen de Nederlanders en de buitenlanders in de Grand Prix? 'Klasse! Je bedoelt de 250 en 350, ho effe? Klasse van het mannetje zelf. lk was afgelopen jaar zelf te licht, qua training, qua sponsoring. Als je dus de opzet ziet van GP-rijders, die het circuit meedraaien en van mij. Je hoeft maar even rond te lopen: gewoon te primitief aangepakt. lk geloof dat Klaas Hernamdt nu met Wilddam wel een paar puntjes zal pakken. Je moet wat willen. lk wilde zo graag een keer Nederlands kampioen worden. lk wilde ook graag een wk-puntje halen en dat is afgestraft.